Τα τέλη της δεκαετίας του '60 και αρχές του '70 του περασμένου αιώνα είναι μια από τις χρυσές περιόδους της βουλγαρικής ποπ μουσικής. Την περίοδο αυτή τα τραγούδια στο χώρο της ποπ μουσικής είναι ποικιλόμορφα, η τάση αυτή συνεχίζεται και στο μέλλον. Το βασικό είναι ότι είναι λυρικά, καμιά φορά ακούγονται και λίγο δραματικά. Εμφανίζονται και νέες κατευθύνσεις που διαγράφονται στους δυο σπουδαιότερους διαγωνισμούς εκείνης την περιόδου -"Χρυσός Ορφέας" στο παραθάλλασιο θέρετρο Ηλιόλουστη ακτή και ο τηλεοπτικός διαγωνισμός "Μελωδία της χρονιάς". 

Πρέπει να σημειώσουμε άλλο ένα λίγο ξεχασμένο γεγονός. Ένα από τα αστέρια εκείνης της εποχής είναι η Λίλη Ιβανόβα. Η νεαρή Πάσα Χρήστοβα είναι επίσης από τις γνωστές βουλγάρες τραγουδίστριες της ποπ μουσικής. Δυστυχώς η ταλαντούχα τραγουδίστρια πέθανε το 1971 μετά τραγικό αεροπορικό δυστύχημα . Το τραγούδι της "Φύσηξε, αεράκι" του Ιωσήφ Τσανκόφ, έλαβε το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ "Ο χρυσός Ορφέας" το 1970.

Λίγο πιο δραματικό είναι το τραγούδι του Τόντσο Ρούσεφ "Είσαι όνειρο", που έγινε δημοφιλές και χάρη στην θαυμάσια ερμηνεία της Λίλη Ιβανόβα. Και μέχρι σήμερα είναι από τις πιο αγαπημένες επιτυχίες της τραγουδίστριας. Το κομμάτι έλαβε και το Πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό "Μελωδία της χρονιάς" το 1970, οι στίχοι είναι του γνωστού μας ποιητή Πάβελ Μάτεφ.

Τα τραγούδια που αναφεραμε είναι μόνο μερικά από τα λυρικά κομμάτια που εμφανίσθηκαν εκείνη την περίοδο. Μεγάλος οπαδός της λεπτής συγκρατημένης λυρικής είναι ο μουσικοσυνθέτης Πέταρ Στούπελ. Ο ίδιος δημιούργησε το αγαπημένο και μέχρι σήμερα τραγούδι "Καθυστερημένη συνάντηση", με στίχους του Πέταρ Καράαγκοφ. Η ερμηνεία είναι του ντουέτο Μαρία Νέικοβα Μιχαήλ Μπέλτσεφ.

Κατά τις δεκαετίες του '60 και του '70 οι μουσικοσυνθέτες του βουλγαρικού ποπ τραγουδιού έλαβαν την οδηγία από τους κρατικούς θεσμούς, που οργανώνουν, παράγουν, αλλά και σοβαρά ελέγχουν τα μουσικά έργα, που εμφανίζονται στην βουλγαρική σκηνή - πρέπει να είναι ποικιλόμορφα ως προς τα θέματα. Έτσι οι μουσικοσυνθέτες στηρίζονται στις παραδόσεις του βουλγαρικού τραγουδιού σ' αυτά με χιουμοριστικά στοιχεία ή που αφορούν τους νέους.

Ο μουσικοσυνθέτης Ατανάς Μπογιατζίεφ, μαζί με τον στιχουργό Μπογκομίλ Γκούντεφ=, δημιούργησαν τραγούδι στο πνεύμα των παλαιών λαϊκών τραγουδιών. "Όνειρο ονειροπολούσα" είναι ένα από αυτά τα κομμάτια που κέρδισε το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ "Χρυσός Ορφέας" το 1969 σε ερμηνεία της Μαργκρέτ Νικόλοβα και του Κίριλ Σέμοφ.
 
Εκείνη την εποχή εμφανίζεται και το κύμα του χιουμοριστικού τραγουδιού και ένας από τους εκπρόσωπους του είναι ο Αλεξάντερ Γιόσιφοφ, δημιουργός του τραγουδιού "Γκροτέσκα", οι στίχοι είναι του Ντιμίταρ Τοτσεφ. Το κομμάτι μιλά για δυο ιδιότυπους Βούλγαρους από τη περιοχή Σοπλούκα, Δυτικής Βουλγαρίας, οι οποίοι ταξιδεύουν στην Ευρώπη. Από το παράθυρο του τραίνου οι κάτοικοι της περιοχής αυτής βλέπουν τους ξένους τόπους - βουνά χωράφια, πόλεις και χωριά και συνεχεία σιγοτραγουδούν το γνωστό δημοτικό τραγούδι "Από το βουνό Βίτοσα ψηλότερο δεν υπάρχει, το ποτάμι Ίσκαρ είναι το πιο βαθύ" - με άλλα λόγια από τα δικά μας καλύτερα δεν υπάρχουν. Απαγορεύτηκε όμως το τραγούδι αυτό να κυκλοφορήσει, μια και γίνεται δημοφιλές όταν κυβερνητική αντιπροσωπία με επικεφαλής τον κρατικό ηγέτη Τόντορ Ζίβκοφ ξεκινά τη περιοδεία υψηλού επιπέδου στη Ευρώπη. Ο Ζίβκοφ επίσης γεννήθηκε στην περιοχή Σοπλούκα και ποτέ δεν έχει κρύψει την αγάπη του προς την γενέτειρα του. Ίσως τα στελέχη που ελέγχουν τα έργα αυτά φοβήθηκαν μήπως οι ειρωνικοί στίχοι, ερμηνευθούν διαφορετικά. Αλλά ωστόσο οι άνθρωποι ακόμα θυμούνται αυτό το χιουμοριστικό τραγούδι σε ερμηνεία του ηθοποιού Κώστα Καραγκεοργκίεφ.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα